Evvelâ: Bu mübârek Ramazan‑ı Şerîfteki duâlar, ihlâsı bulmak şartıyla, inşâallâh makbûldür. Fakat maatteessüf, ekseriyetçe Risale‑i Nur şâkirdlerinin nazarlarını dünyaya çevirmek ve huzur‑u kalbi bozmak için, bazı taarruzlar yüzünden o ihlâs, o huzur‑u tâmm, bir derece zedelenir, merak etmeyiniz. Herşeyi Cenâb‑ı Hakk’a havâle edip öyle taarruzlara ehemmiyet vermeyin. Âtıf’a da yazınız, merak etmesin ve müteessir olmasın. O da, bir kazâ‑yı İlâhîdir. İnşâallâh, Sava Hâfız Mehmed’in hâdisesi gibi, Risale‑i Nurun lehine dönecektir (Hâşiye‑1).

Hem Âtıf’ın parlak hizmeti tevakkufa uğraması (Hâşiye‑2) ve gerilemesi ve merhum Mehmed Zühtü Bedevî’nin, yüksek ve geniş hizmetinin perdelenmesini düşünmesi beni ziyâde mahzûn ettiği hengâmda, elime bir mektûb verildi. O mektûb, o endişemi izâle etti.

Risale‑i Nur hizmetinde bir kapı kapansa, daha mühim kapılar açılır, diye kaide, yine hükmünü icra etti ki; Sabri gibi Risale‑i Nurun gayet büyük bir rüknünün büyük amucası ve Risale‑i Nurun bir kahramanı olan Tahiri’nin eniştesi ve Risale‑i Nurun saff‑ı evvelinde ve şâkirdlerinin başında bir zaman nâzırlık vazifesini gören ve şimdiye kadar da Risale‑i Nur hakkında kalbini bozmayan Büyük Hâfız Zühtü’nün samîmî kemâl‑i sadâkat ve ihlâsını gösteren mektûbuyla; ve Hulûsi‑i sâlis Abdullâh Çavuş’un hâşiyesinde tasdikle, bu eski ve yeni gayyûr kardeşimiz Büyük Zühtü, resmiyete bakmayarak, Risale‑i Nurun mühim vazifelerinden olan masûmlara Kur'ân dersini vermekle gösterildi ki; merhum Zühtü Bedevî yerine, bu Büyük Zühtü’yü yeni veriyor. Ve Âtıf’ın tevakkufu yerine, bu müdakkik ve muktedir ve hatîb Büyük Hâfız Zühtü’yü fa'âliyete getirdi. Cenâb‑ı Hakk’a şükrediyoruz. Bugünden itibaren, Risale‑i Nurun hàs şâkirdleri içinde şirket‑i maneviye-i nuriyeden hissedar olmasını ve ismiyle duâya girdiğini selâmımla beraber tebliğ ediniz.

Risale‑i Nurun silsile‑i kerâmâtından Mu'cizât‑ı Ahmediye ve kerâmetli Yirmidokuzuncu Söz ve İşârâtü'l‑İ'câz’ın himâyetkârâne ve mu'cizâne yeni bir kerâmetleri şudur ki:

Bu Ramazan‑ı Şerîfin başında doktorun ihbarıyla ve kuvvetli emârelerin delâletiyle ve birden harâret kırk dereceden geçmesiyle tebeyyün eden, zehirlemekten gelen şiddetli hastalık hengâmında, kardeşimiz Âtıf’ın habbe gibi hâdisesini, hariç vâliler kubbe yaparak, buranın hem adliye, hem zâbıta, hem vilâyete şifrelerle Risale‑i Nur aleyhine sevkedildiği aynı zamanda, iki saat evvel, Mu'cizât‑ı Ahmediye İstanbul’dan koşup imdâda gelmiş. Masada iken, Yirmidokuzuncu Söz ve kerâmetli İşârâtü'l‑İ'câz, Tosya Kasabası’ndan imdâda gelmiş gibi, aynı vakitte yaldızlı cildleriyle masa üzerinde dururken, onların müsâdere endişesi ve elliden ziyâde sâir risalelerin de namazsız ellerin zabtına geçmek ihtimali ve şiddetli hastalığın konuşturmamak vaziyetiyle beraber; Risale‑i Nurun o üç kerâmetli risaleleri, öyle hàrika bir himâyet ve muhâfazaya vesile ve o zehirlendirmeye panzehir ve tiryâk oldu ki; bu hâle muttali' olan bizler, şimdi de hayretteyiz. Güyâ hiçbir hastalık yokmuş gibi, gayet kuvvetli, hem şiddetli tokatlar vurarak, o düşmanlık vaziyeti dostluğa çevrildi.

Hem adliyenin büyük memurları ve taharrî komiserleri, şiddetli taharrî ve müsâdere için geldikleri hâlde, elliden ziyâde kitaplardan hiçbirine el uzatmadan, yalnız o risalelerin kerâmetlerini kısmen dinleyerek onların manevî himâyeti altında muhâfaza edildi. Yalnız Müdafaât ve Onaltıncı Mektûb ve Ramazaniye Risalesini mütâlaa etmek için biz verdik.

Üçüncü günde, daha şiddetli arama ve taharrî etmek, zâbıtanın siyâsî komiseri bir taharrî komiseriyle geldiği vakitten iki‑üç saat evvel, üç kerâmetli risalelerin kumandasında bütün risaleler, kendilerini ellere vermemek için ortada görünmediler. Bütün iki saat o taharrî neticesinde, Ankara’dan gelen bir Ramazan tebrikiyle, bir Ramazaniye Risalesini elde ettiler. Mütâlaadan sonra iâde etmek va'diyle aldılar.

Bütün bu hâlât, yüksekte duran Mu'cizâtlı Kur'ân‑ı Azîmü'ş-Şân ile beraber; i'câzlı Hizb‑i Kur'ânînin nüshaları ve Hizb‑i Nurî’nin risaleleri, bu hàrika vaziyeti gösterdiler. Cenâb‑ı Hakk’a, onların hurûfâtı adedince ve Şehr‑i Ramazan’ın dakikalarının âşireleri sayısınca hamd ü senâ ediyoruz. Elhamdülillâhi alâ külli hâl.

Hem hastalıktan gelen teessür ve Âtıf hâdisesiyle kalbime gelen teellüm ve onlara acımak ve Isparta’ya sirâyet etmek endişesinden neş'et eden sıkıntı ve bu mübârek şehirde Risale‑i Nurun سِرًّا تَنَوَّرَتْ perdesi altına girmesi ve üçüncü günde, o iki taharrîden sonra, akşama kadar gelen ve gidenler mütemâdiyen tarassud edilmesi ve Emin’in hânesi de bir şey bulunmadan taharrî edilmesi cihetiyle, ziyâde muzdarib ve müteellim iken; Cenâb‑ı Erhamürrâhimîn’in rahmetiyle, şimdiye kadar devam eden inâyet‑i İlâhiye himâyeti ve rızâ, teslîm, tevekkül ve ihlâsın verdikleri tesellî, bütün o müz'ic şeyleri akîm bıraktı. Kemâl‑i ferâh ve istirahatle “Görelim Mevlâ neyler, neylerse güzel eyler.” deyip, kemâl‑i teslîmiyetle müsterih olduk. Siz de öyle olunuz, fütûr getirmeyiniz.

Umum kardeşlerimize birer birer selâm ve duâ ederiz.

Hastalık devam ediyor, fakat tahammül haricinde değil. O musîbet de, Risale‑i Nurun parlak neşriyatına tevakkuf vermek için idi.